Dagboek Fietsvakantie richting Zuid-Frankrijk

Vrijdag 14 juli 2017, dag 1: 

Vandaag is de dag dat ik met mijn Fietsvakantie naar Zuid-Frankrijk begin. 07:00 ging mijn wekker. Alle laatste spullen bij elkaar geraapt en in mijn rugzak gestopt. Wassen en aankleden, ontbijten en om 08:11 uur afscheid genomen van mijn Ouders en Zusje. Hun zal ik, als alles volgens planning loopt 12 dagen later in Baix (Zuid-Frankrijk) weer zien. De eerste kilometers gingen zeer vlot voorbij, de trailer was in het begin wat onwennig maar dat werd gedurende de rit steeds beter. Hengevelde, door en ja hoor de eerste keer in de fout. Het navigeren via mijn Garmin ging niet helemaal lekker. Beltrum door en vanaf nu ben ik toch echt op onbekend terrein. Het navigeren ging niet echt fijn dus ik heb de Garmin iets anders ingesteld en het volgen van de route ging nu beter. 10:00 uur Zieuwent, eerste stop. Tijd voor een broodje en een paar mooie foto's. De tocht verloopt tot nu toe prima. Na mijn stop ging ik via Harreveld richting Varsseveld, de eerste problemen. Het oversteken ging niet op de plek waar de route aangaf dat ik daar naar links moest. Dus toen maar even google maps erbij gepakt en een andere route gevonden om weer op de juiste weg te komen. Uiteindelijk via een zandweg Lintelo door naar Sinderen. Vandaar door naar Anholt, net over de grens even een tweede pauze ingelast. Even een warme chocomelk drinken (Dit is beter dan Koffie). 12:45 uur ging ik de Rijn over (86km gefietst). Voorbij Labbeck kwam de eerste stevige klim met volle bepakking. Wauw, wat is klimmen met zo'n trailer best wel zwaar. Sonsbeck, 3e pauze. Wederom "Warme Chocomelk". Hier dacht ik laat ik eens kijken of dat ik internet op mijn telefoon heb (tegenwoordig is het zo dat internet in het buitenland binnen je bundel valt). Dit klopt zeker alleen dan moet je het wel aanzetten bij je provider (tip: Zet het dus aan). Ik had dit dus uitstaan. Na 4 dagen kwam hier eindelijk achter. Goed verder met het verhaal. Venlo bereikt, weer terug in Nederland. Ik kon toch geen afscheid nemen. Wel was het meteen raak, lek gereden het 16" bandje van de trailer ging lek. Half uur later, bandje geplakt en weer door. In Venlo kreeg ik de eerste flinke bui op m'n hoofd. En op 140 km bleef mijn Garmin stilstaan. Schijnbaar is die dus niet meer 100% waterdicht ofzo. Nou, helaas nu niks aan te doen. In Tegelen ben ik maar gaan schuilen in een bushokje. Ik was best moe en had een behoorlijke trek. Ben dus maar naar een snackbar gegaan want ja een restaurant binnenlopen terwijl je nat van zweet bent en ontzettend stinkt, is ook niet echt chic. Na het eten moest ik nog 16 km tot de Camping. Rond 18:30 uur eindelijk aangekomen op de camping "Camping Raayerhof". €10,- voor één nacht. Inclusief, douches, Wifi noem het maar op. Prachtige Camping voor één overnachting. Kennis gemaakt met Bert en Roelien. En kort na mij kwam Ed Borgers aan op de camping. Samen met Ed en Roelien heb ik een gezellige avond gehad.

Zaterdag 15 juli 2017, dag 2:

's Ochtens samen met Bert, Roelien en Ed gezellig ontbeten. Daarna de tent opgeruimd om weer verder te rijden. Toen ik bij Raayerhof wegfietste ben ik eerst een aantal dingen in Roermond gaan kopen. Een set inbussleutels. En een stekker met 2 usb uitgangen want mijn Garmin (deed het gelukkig weer) maar ik kon hem niet opladen via mijn telefoon oplader. En met zo'n universele stekker lukt dat wel. Vervolgens ben ik door het centrum van Roermond gereden. Hier was een markt gaande. Wat koop je dan, een paar stukken fruit (4 bananen). Na het marktje ben ik verder langs de Maas gereden om vervolgens Roermond achter me te laten. Op de weg richting Paarlo ben ik even gestopt om met m'n ouders te bellen (voor Internet in het Buitenland, aangezien ik bijna Duitsland in ging). Tijdens deze stop en het belletje zag ik een mooie bramenstruik dus heb hier even van gesnoept. Vervolgens ben ik bij Vlodrop de grens overgegaan en ben ik langs rivier de roer gereden tot net voorbij Düren, in Niederau Rurpark. Zo'n 5km daarvoor had ik in Düren net iets gegeten bij een Brauhaus. Daar had ik het personeel gevraagd of ze wisten waar ergens een camping was. Dit konden ze mij helaas niet vertellen. Ik had er zo'n 85 km op zitten, en ik wist dat er op zo'n 115 / 120 km in de buurt een camping was. Dus mezelf weer opgepept om door te rijden. Doemt er uit het niets ineens een tentenkamp op. Ik denkende dat dit een standaard plek is voor een tentenkamp. Daar gevraagd naar waar de receptie was. Dit was er niet, want wat bleek nou het was een besloten groep die in dat park kampeerde. Een carnavalsvereniging. Hier heb ik iemand van de leiding gevraagd of ik voor één nacht bij hun in het kamp mocht slapen. Dat mocht dus ik ben mijn tent op gaan zetten en ben die nacht bij hun gebleven. Ook weer een ontzettend gezellige avond gehad. Er was een frietkraam, bierkraam. Dus jawel, de nodige consumpties weer genuttigd en natuurlijk ook het kampvuur bijgewoond. Het was echt enorm gezellig. Helaas eindigde ik die rit wel met een pijnlijke knie, dus dat voorspelde niet veel goeds. 

Zondag 16 juli 2017, Dag 3:

’s Ochtens vroeg de tent weer opgeruimd en de trailer ingepakt, om vervolgens weer een kilometer of 100 verder te gaan. Helaas was mijn knie niet voldoende herstelt en begon ik de rit met een behoorlijk stijve knie. De eerste kilometers was er nog niets aan de hand. Het begon trouwens ook al vrij snel zeer steil omhoog te lopen. Ene Marcus kwam mij nog achterop gereden. Hij had de fiets ook flink bepakt en was onderweg van Düren naar Dahlem. Daar had hij één of ander feest. Samen met hem opgetrokken tot aan Heimbach. Hij wilde de route die ik had uitgestippeld niet rijden omdat dat voor hem te lang zou duren. Dus in Heimbach nam hij een kortere route richting Dahlem. En toen was ik weer alleen. Nou, ik kan je vertellen met zulk natuur om je heen is dat echt geen probleem. Ik had zojuist de Rursee bereikt. Wat een mooie plek is dit zeg. Echter op zo'n 40km ter hoogte van Rurberg kon ik helaas echt niet meer verder. Mijn knie deed mij echt zoveel zeer. Het was verschrikkelijk. Ik ben dus maar op zoek gegaan naar een camping. Camping Rursee daar ben ik uiteindelijk beland en ben toen maar eens Rurberg gaan verkennen die avond. Op naar een restaurantje en een plek met wifi want ja strava moest ik natuurlijk updaten en ook heb ik gezellig contact gehad met het thuisfront via WhatsApp. Verder de hele avond alleen geweest. Nou wat doe je dan, dan maar vroeg naar bed zo rond 22:00 uur ofzo.

Maandag 17 juli 2017, Dag 4: 

Camping Rursee Dag 2. Ik wist dat mijn knie niet herstelt zou zijn deze dag. Dus ik had me ook voorgenomen om een "Rustdag" te nemen. Wat doe je dan op zo'n rustdag? Nou, ik ben maar gaan wandelen. Op zoek naar een supermarktje of iets dergelijks. Ik kon echter helemaal niets van dat alles vinden in het kleine plaatsje Rurberg (Overigens wel echt een mooie plek). Die dag heb ik een wandeling van ± 6 km gemaakt kom ik terug op de camping. Blijkt er in Woffelsbach een kleine kruidenier te zitten. Woffelsbach is een kilometer of 2 van de camping verwijderd. Dus ik ben daar maar heen gegaan voor een ontbijtje voor de ochtend erop en een biertje voor in de avond. Bij terugkomst op de Camping zijn er twee jongens aangekomen op de camping (Tobias en Leon). Even een leuk gesprekje gevoerd, plannen uitgewisseld. Hun verteld waar een supermarktje zat. Ondertussen kwam Caro (MTB Travel Girl op YouTube) aan op de Camping. Kijkende naar mijn fiets en trailer besloot zei haar tent naast de mijne te zetten. Tobias en Leon gingen net naar het supermarktje. Caro en ik bleven aan de picknicktafel gezellig kletsen. Nadat Caro gedoucht was heb ik haar geholpen een teek uit haar wang te verwijderen. Tobias en Leon kwamen terug van het supermarktje en toen zijn we met z'n drieën uit eten gegaan (Caro, wilde helaas niet mee uit eten). Bij terugkomst op de camping hebben wij een kampvuur gemaakt en hebben we tot een uur of half 3 's nachts gezellig rond het kampvuur gestaan. Diverse mensen kwamen af en aan. Gezellig kletsen met z'n allen. Dit was wederom een zeer gezellige avond.

Dinsdag 18 juli 2017, Dag 5: 

Camping Rursee Dag 3. ’s Ochtens wakker geworden en mijn knie was nog steeds niet in orde. Ik moest de knoop dus echt gaan doorhakken. Wat ga je doen, of nog een paar dagen blijven en rust houden of het thuisfront opbellen en zeggen dat het me hoe spijtig dan ook niet gaat lukken. 10 minuten later de knoop even doorgehakt. Wat wordt het: Stoppen van mijn reis helaas. Nadat ik had beslist te stoppen met mijn reis zijn we met zijn vieren (Caro, Tobias, Leon en ik) de Rursee op gegaan met de rondvaart boot. Wat een mooi gebied is het als je het meer over vaart. Je ziet zoveel. En wat is het meer dan toch groot. Echt prachtig. Na de rondvaart zijn we gaan zwemmen en hebben we inkopen gedaan voor de komende avond. We hebben wat ravioli gehaald, eenpansgerecht en hebben dit gegeten als avondeten. Voor bij het kampvuur een aantal biertjes en een zakje chips natuurlijk. En we hadden het dit keer beter voor elkaar met het kampvuur. Met behulp van een beetje WC papier en droog hout hadden we het vuur zo branden. En ook nu weer hadden we het kampvuur brandende tot een uur of 02:00 / 02:30 uur. Heerlijk onder de sterrenhemel genieten van het fijne kampvuur.

Woensdag 19 juli 2017, Dag 6:

Rond een uur of 08:30 uur ’s Ochtens werd ik wakker. Zijn we met z’n vieren wat gaan ontbijten. Na het ontbijt samen met Tobias even de boel wezen afwassen en zo rond een uur of 10:30 ben ik mijn tent maar gaan afbreken. Zo'n anderhalf uur later arriveerden mijn ouders op de camping. Die maakten even kennis met de personen waar ik mee omging. Ik heb mijn ouders ons kampvuur kring laten zien en heb vervolgens afscheid genomen van Caro, Tobias en Leon. Tobias en Leon gingen verder. Hun zouden zo'n 20+ kilometers lopen naar Heimbach langs de rand van de Rursee. Caro, bleef nog een nacht op de camping en ik heb haar een zeer goede maar vooral veilige reis gewenst. Na het afscheid zijn mijn ouders en ik met de auto via de toeristische route naar huis gereden en hebben we heerlijk uitgebreid gegeten ergens in Gronau.

 

 

Side notes:

Caro, reist zonder plan. Ze bekijkt het van dag tot dag. Wild kamperen of op een Camping als het geld het toelaat. het maakt haar niet veel uit. En wat haar eindpunt is weet ze nog niet. Ze zal doorgaan tot het geld het niet meer toelaat. Caro heeft Tobias en Leon alweer een keer ontmoet op een andere Camping te Schleiden.

Tobias en Leon, lopen te voet van Aken naar Trier (± 320 km). Ik hoop dat ze het halen want Leon (14 jaar) heeft enorm last van zijn rug. En Tobias (26 jaar), draagt zo nu en dan dus twee tassen van 20 kg ieder. Omdat Leon, het niet meer kan dragen. Tobias is Leon zijn pedagoog.

 

Op het moment van schrijven hebben Tobias en Leon hun eindbestemming bereikt en zitten hun alweer thuis. Caro, die is nog altijd alleen onderweg. We hebben nog steeds contact via WhatsApp hartstikke leuk en gezellig, en bovenal goed voor mijn Duits.

 

Arnold van Leeuwen, augustus 2017